Gepubliceerd op 10 augustus 2011
"Ja maar... ", "realiseer je je wel....", "dat doen wij allang!" (quad non), "dat werkt bij ons niet zo...". Voorbeelden van alle dag om ons heen: idea-killers.
Dat soort emoties vloog in het rond toen VWS de sector de uitnodiging deed om als zorgverleners met voorstellen te komen voor regelvrije projecten. Neem nou eens een schoon blad papier, schrijf op wat je bereiken wilt en dan de kortse weg daar naartoe. Het kan toch nauwelijks mooier?!
Ja, inderdaad zal dat tot nieuwe regels leiden. Maar misschien wel betere! Ja, inderdaad moet nauwgezet gerapporteerd worden wat je in je groene weitje uitspookt en wat de resultaten daarvan zijn. Dat is niet anders dan verantwoording afleggen. Niets mis mee. Moet gewoon. Inderdaad, dit soort plannen kost tijd. Die later misschien ruimschoots wordt terugverdiend. Maar om op voorhand de handdoek al in de ring te gooien? De uitdaging niet te wilen oppakken?
Achter elke boom een tijger of een beer. Laat toch eens los, ga er toch eens naast staan...
VWS, een prima initiatief! De indieningstermijn, die aan de korte kant bleek, werd prompt verlengd. Ook al goed. Een overheid die zo tegen haar eigen systemen en voorschriften aankijkt en er zo mee om wenst te gaan, heeft mijn sympathie. Laat het werkveld maar aangeven hoe het moet of hoe het beter kan. Wie het dan laat liggen, moet verder niet zeuren. Beste overheid, toch ook een aanvulling: isoleer deze handelwijze niet tot een eenmalige uitnodiging binnen een beperkt tijdsbestek. Als ik nu even niet iets heb te veranderen, zijn er morgen misschien wel tien belangwekkende onderwerpen die een redesign verdienen. Ook dan zou ik willen kunnen aankloppen voor zo'n groene weide. Van zo'n houding word ik helemáál blij!
