Als de hond wordt uitgelaten
Gepubliceerd op 21 juli 2011
Als organisatie ontvangen we met enige regelmaat complimenten en bedankjes. Dat is uiteraard heel fijn en het is de bevestiging dat wij met goede dingen bezig zijn. Maar dat is óók inherent aan het zorgverlenen. Je helpt mensen die in een afhankelijkheidsrelatie verkeren. Veel van onze klanten reageren daar hartelijk en dankbaar op. Wel een leuk thema om nog eens verder uit te diepen. Over drijfveren om in de zorg te werken en zo.
Maar niet elke klant is onverkort blij met onze dienstverlening. Dan is een onverwacht berichtje van gisteren van een waarnemer uit de zijlijn extra leuk. Eigenlijk van een andere gelaagdheid. Ik maak 'm graag publiek:
Geachte mevr./heer,
Sinds enkele maanden laat ik samen met de kinderen 4 keer per dag de hond uit van mevr X.
Wij wonen aan de overkant, dus geen probleem.
Omdat we dus vaak aan de deur komen zien we met grote regelmaat de mensen van Livio.
De wereld voor mevr. X is natuurlijk erg klein geworden, waarschijnlijk de reden dat ze naar ons toe veel moppert over Uw collega's. Ik denk dat ze geen uitzondering vormt op de rest van Uw klanten.
Daarom zou ik het prettig vinden wanneer U alle collega's die ik de afgelopen maanden heb ontmoet een heel groot compliment te geven, over hun zeer vriendelijke en professionele houding naar de klant. Ze nemen altijd de tijd en geven niet de indruk dat ze gejaagd zijn, alhoewel de druk best groot zal zijn.
Nogmaals petje af en voor zij die het nog tegoed hebben, een hele fijne vakantie.
Graag van het zelfde, honduitlatende familie!
