Regels

Gepubliceerd op 01 april 2011

  • E-mail
  • Print

Vandaag te gast bij de verzamelde huisartsen in Eibergen. Ontspannen sfeer en nuttig. Uit de besproken problematieken blijkt weer eens hoe we belemmerd kunnen worden door administratieve en vergoedingssystemen. Intramuraal = ZZP, extramuraal = indicaties; huisartsen = 1ste lijn zorgverzekering; Wmo = gemeente. Allemaal verschillende potjes. Wat moet de klant daar nou mee?

Een kleine tien jaar terug waren dit voor ons de drivers voor een fusie tussen thuiszorg en intramuraal. Het slechten van de schotten in de zorg heette dat. Vandaag realiseerde ik me weer eens dat dat doel van geen kanten is gehaald. Nieuwe regelgeving heeft ons zelfs wellicht verder achterop geholpen. Er zijn zelfs schotten bij gekomen. De uitdaging is dus onveranderd door het bos van regels en financieringsvormen de klant zo veel mogelijk ongehinderd zorg te verlenen. Vraagt creativiteit en bereidheid van financiers en uitvoerders om vooral praktisch met de regels om te gaan.

Ook op bezoek bij Henk, een van onze LG-klanten en tevens voorzitter van de LG-Clientenraad. Zitten filosoferen over de charme van kleinschaligheid, een eigen woning en zo veel meer privacy. Met als keerzijde een potentieel risico van sociaal isolement. Wil het voorzieningenniveau in kleinschaligheid op niveau blijven vraagt dat ook nog al wat aan investeringen. Ook hier weer idealen die op de hielen gezeten worden door regels, voorschriften en rekensommen. Met vrijwilligers moeten we het dichtregelen. O zegen, die Twentse en Achterhoekse gemeenschapszin. 

Ik rijd het weekend in met een hoofd vol over de ingewikkeldheid die we rond de zorg gecreëerd hebben. En denk terug aan Henk. In zijn rolstoel. Al decennia lang. Zich bekommerend over ondersteuning die hij niet kan missen. Over zijn pijn, over beademing, over de douchebrancard om zich te kunnen wassen. Daar is het voor dat we vindingrijk moeten blijven, met gezond verstand en nuchterheid de onvermijdelijke regels bespelen; met geld, vrijwilligers, noabers en mantelzorgers de boel dichtregelen. De formele zorg biedt slechts een basis, hoe goed we ook ons best doen. Als we dat met mensen zoals ik vandaag ontmoette, in de lucht weten te houden, dan is het een voorrecht om daaraan een steentje bij te dragen. Hoe ingewikkeld ook, de zorg aldus bezien draagt bij aan een wereld waarin het de moeite waard is om daar onverminderd hard voor te knokken. Goed weekend!

Lettergrootte